Dəmiri nəql edir: "Bir gün Həzrət Peyğəmbər (s) səfərə çıxan zaman bir nəfərlə rastlaşır və onun qonağı olur. Həmin şəxs Peyğəmbərə (s) gözəl xidmət edir və gedən zaman Həzrət (s) buyurur: "Əgər məndən bir istədiyin varsa, de, Allahdan istəyim". Həmin şəxs deyir: "Allahdan istəyirəm ki, mənə elə dəvə versin ki, ev əşylarımı üstündə daşıya bilim, həmçinin mənə qoyunlar versin ki, onların südündən bəhrələnə bilim". Həzrət Peyğəmbər (s) onun üçün dua edir və Allahdan istəyir ki, hər nə istəyir, Allah ona versin. Sonra üzünü səhabələrinə çevirir və buyurur: "Bu kişinin hümməti Bəni-İsrayilin qoca qarısının hümməti kimidir". Soruşdular ki, bəs bu qoca qarının əhvalatı nə idi? Həzrət (s) cavab verir: "Həzrət Musa (ə) Bəni-İsrayillə bir yerdə Misirdən Şama tərəf gedirdi və yolu azmışdı. Hər tərəfdə yolu axtarmağa başladılar, ancaq tapmadılar. Musa (ə) yenə sərgərdan qalmağından qorxub, səhabələrini topladı. Onlara dedi: "Siz Misir xalqına vədə vermisiniz ki, bu şəhərdən gedən zaman vədənizə əməl edəcəksiniz?". Cavabında dedilər ki, bəli. Atalarımızdan eşitmişik ki, Həzrət Yusif (ə) vəfat edən zaman misirlilərdən xahiş edir ki, nə zaman Şama getsələr, onun da cənazəsini özləri ilə aparsınlar. Atasının qəbrinin yanıda basdırsınlar. Bizim əcdadlarımız da Yusiflə əhd bağlayıblar ki, bu işi görəcəklər. Musa (ə) buyurur ki, Misirə qayıtsınlar və vədlərinə əməl etsinlər. Əks halda buradan nicat tapa bilməyəcəklər. İnsanlar Musa (ə) ilə bir yerdə Misirə qayıdır və sonra Həzrət Yusifin (ə) qəbrinin yerini soruşmağa başladılar. Ona xəbər verdilər ki, bir qoca qarı var və o, iddia edir ki, həmin qəbrin yerini bilir. Buyurdu ki, onu mənim yanıma gətirin. Bir nəfər həmin qarının yanına gəlir və ona dedi ki, Musanın (ə) yanına gedək. O, da deyir ki, əgər Musanın (ə) mənim elmimə ehtiyacı varsa, özü mənim yanıma gəlsin. Çünki gərək öyrənən öyrədənin yanına gəlsin. Qarının bu sözləri Musaya (ə) çatanda onu təsdiq edir və onun elmindən təəccüblənərək, yanına gəlir. Həzrət Yusifin (ə) qəbrinin yerini soruşur və qarı deyir: "Ey Musa! Hər bir elmin qiyməti və dəyəri vardır. Mən uzun illərdir ki, bu sirri qəlbimdə saxlayıram. Onu deməyim üçün gərək üç hacətimi yerinə yetirəsən. Həzrət (ə) buyurur ki, hacətlərini de. Dedi: "Əvvəl istəyirəm ki, bu qocalıq əziyyətindən qurtulum və cavan olum". İkincisi budur ki, sizin həyat yoldaşınız olam. Üçüncüsü budur ki, axirətdə də sizin həyat yoldaşınız olmaq iftixarınıza layiq olum". Musa (ə) bu qarının dünya və axirət hacətlərindən təəccüblənir. Həzrət Haqqdan istəyir ki, qarının bu üç hacətini yerinə yetirsin. Bu zaman Həzrət Yusifin (ə) qəbrinin yerini bu cür bəyan edir: "O zaman ki, Yusif (ə) vəfat etdi, misirlilər onun qəbrinə görə müxtəlif fikirdə oldular. Hər tayfa istəyirdi ki, onun qəbri həmin tayfada olsun. Bu məsələ az qalır ki, döyüşlə nəticələnsin. Sonda qərara aldılar ki, onu büllur tabuta qoysunlar və Misirə daxil olan çayın dibinə qoysunlar ki, su Həzrətin (ə) qəbrinin üstündən keçib, Misirə getsin və hamı onun feyzindən istifadə edə bilsin. Sonra da Həzrətin (ə) qəbrinin yerini göstərir. Musa (ə) tabutu bayıra çıxardır, Beytul-Müqəddəsin 6 fərsəx məsafəsində Yəqubun (ə) qəbri ilə üzbəüz dəfn edir".
Dua o zaman qəbul olar ki, lazım olan şərtləri olsun. O dualar qəbul olar ki, dünya və axirət həyatına uyğun dualardır.
Milli.Az
