VƏTƏN
Açan çiçəklərin sirdaşı olum,
Talışın , ləzginin qardaşı olum,
Bu yurdun gərəkli bir daşı olum,
Bir ömür qoynunda yaşıyım vətən.
Dolanım başına pərvanə kimi,
Öpüm , izhar edim sənə sevgimi,
Bütövlük aşiqi divanə kimi,
Təbrizin dərdini daşıyım vətən.
Gəldim...
Ehey Təbriz , yenə gəldim
Boynuna qol dolamağa.
Savalanın zirvəsində
Bozqurd kimi ulamağa.
Səni ayrı görən andan,
Çəkinmirəm qada- qandan,
Birlik üçün keçib candan,
Xan Arazın sahilində
Gəldim ocaq qalamağa.
MƏNİ
Yenə qəmli xatirələr
Çalxalayır , yuyur məni.
Kənddə qalan uşaqlığım
Sanki bu an duyur məni.
Mən özümlə gətirdiyim,
Bu könlümə bitirdiyim,
Zaman-zaman itirdiyim,
İçin- için oyur məni.
Yapı yoxdu yapım kimi,
De axtarım tapım kimi,
Dünya körpə uşaq kimi,
Bucağına qoyur məni.
Tək vətəndi mənim yarım,
Ucalarda zirvəm , qarım,
Hər gün artan günahlarım,
İlmə- ilmə soyur məni.
Gəldim ocaq qalamağa.
